Anonieme datingverhalen – Geen vonk, wel vuurwerk

Iedereen heeft weleens een grappige, bijzondere, vreselijke of opzienbarende date gehad. Ik vang de verhalen en deel ze hier in de rubriek ‘Anonieme datingverhalen’. Waargebeurd, maar anoniem verteld, zodat geen detail bespaard hoeft te blijven. Dit keer interviewde ik Eva, over haar speciale date.

“Het moet een jaar of tien terug geweest zijn. Ik woonde net in Rotterdam. Ik was jong en mijn studententijd begon net. De wereld lag aan mijn voeten. Ik was verhuisd uit een klein dorpje op de Betuwe en woonde nu in de grote stad. Mijn ouders vonden het doodeng, maar ik was er klaar voor. Nieuwe studie, een nieuw huis, nieuwe vrienden maken en daar paste ook best wat nieuw mannelijk schoon bij.

Viking

Al snel stond ik oog in oog met Freek. Hij was een klasgenoot van mijn huisgenootje Brenda. Zo’n grote blonde vikingverschijning was hij. Lang van stuk, blonde haren, helblauwe ogen, waar ik acuut nerveus van werd wanneer ze mijn kant op keken. Hij had zelf niet door hoe knap hij was, dat maakte hem nog aantrekkelijker. Ik wilde Freek heel graag beter leren kennen, maar dat bleek lastig. Freek was zo’n man die kwam en weer vertrok. Afstandelijk, maar wanneer ik hem sprak, hadden we een echt gesprek. Soms zag ik hem tijden niet en dan ineens dook hij weer op en kwam hij mee met Brenda naar ons studentenhuis. Zo ging dat maandenlang tot die avond dat Brenda haar verjaardag vierde. Freek was er ook. We raakten weer aan de praat. We hadden een intens en mooi gesprek. Freek bleef slapen. Naast mij, maar met nog meer mensen op de kamer, zo gaan die dingen tijdens je studententijd. Er gebeurde die nacht bijna niks, we streelden elkaar stiekem een beetje onder dekens, hartstikke spannend, dat wel. De volgende ochtend vertrok Freek weer en ik dacht we elkaar weer tijden niet zouden zien. Die gedachte vond ik jammer, want ik was Freek nog leuker gaan vinden.

Huistelefoon

Een paar dagen later ging de huistelefoon (die had je in die tijd nog). Ik nam op, het was Freek. Ik dacht dat hij voor Brenda belde, maar uiteindelijk raakten we weer in een bijzonder gesprek verwikkeld. Voor mijn gevoel hingen we uren aan de telefoon. Ik nodigde hem uit voor een feestje bij vrienden van mij. Hij zei ‘ja’. Waar ik het lef vandaan haalde weet ik niet meer, maar ik nodigde mezelf alvast voor de nacht bij hem thuis uit “Dat is dichterbij dan mijn huis.”, zo onderbouwde ik. Hij vond het prima en zei weer ‘ja’. De dag van het feestje zaten we van tevoren bij hem thuis. Alweer raakten we in een goed gesprek verwikkeld. Freek’s stem, zijn manier van praten, zijn gedachtes over zaken, ik kon er uren naar luisteren. Letterlijk uren, want we arriveerden veel te laat op het feestje. Op het feestje hadden we alleen maar oog voor elkaar. De spanning was om te snijden. We wisten beide wat er ging komen. Op een gegeven moment zaten we in de keuken, ook in die tijd was het daar op feestjes het gezelligst. Ineens kuste Freek me. Ik vergat alles om me heen. Wat een hartstocht had hij in zich. Vurig en passioneel, de opwinding steeg met de minuut. Dat we het tot diep in de nacht op dat feestje uitgehouden hebben, is een godswonder, want qua opwinding hielden we het amper meer. In de taxi naar zijn huis deden we heel keurig, alsof er niks aan de hand was. We spraken zelfs met de taxichauffeur. Eenmaal uit de taxi gestapt kuste Freek me weer. Midden op straat. Eenmaal op zijn slaapkamer ontdeden we elkaar snel van kleding. Weer die intensiteit, passie en hartstocht. Ik had in die tijd nog nooit een man tussen de lakens gehad, die het zo goed had begrepen.

Duistere kanten

De tijd erna bleven we met elkaar daten. Freek bleek ook zijn duistere kanten te hebben. Afspraken maken met hem bleek een ramp. Ik kon vaak lastig hoogte van hem krijgen. Daarbij vond hij alle vormen van menselijke relaties heel ingewikkeld. Als we niet bij elkaar waren kon hij vreselijk koel en afstandelijk zijn. Soms dreef hij me tot waanzin, zonder dat hij het zelf doorhad. Maar als we samen waren, dan was het onwaarschijnlijk fijn en intens, dan maakte hij me het hof, hadden we seks, dronken we wijn en kletsen we urenlang.

Uiteindelijk kwamen we erachter dat we geen match waren. We leefden dus nog lang en gelukkig, maar wel apart van elkaar.”

Alle namen en sommige locaties in dit verhaal zijn gefingeerd. 

Beeld: Jonas Jespersen Flickr