Klungelend ex-plattelandsmeisje in het OV in Amsterdam (ja, dat was ik)

Het was augustus 2002 dat ik verhuisde naar Amsterdam-Noord. Een nieuw studie- en woonavontuur ging beginnen. Van het Friese platteland naar de grote stad. Ja, die eerste weken als student in Amsterdam herinner ik me nog heel goed en dan met name mijn eerste rit naar school. Een antieke herinnering, als ik er zo over nadenk. Reizigers van nu overkomt dit niet meer. 

Bus 44

In Friesland reisde ik altijd met de bus van dorp naar Sneek. Die rit duurde een klein uur, voor een kilometer of dertig (met omweg erbij, zo’n veertig). Bus 44 ging onderweg bij Koudum, Workum, Parrega, Bolsward en als het tegenzat ook nog bij Nijland de autoweg af. Een vréselijke route, als ik er zo aan terugdenk. Gelukkig kon ik prima, zoals het een échte Koreaan betaamt, een uiltje knappen in de bus.

Half uurtje

Met deze reisinformatie vers in het achterhoofd besloot ik dat ik op mijn eerste collegedag een half uur van tevoren vanaf mijn kersverse huis in Amsterdam-Noord kon vertrekken. College begon om 10:00 uur. 9:30 uur vertrekken moest rúim op tijd zijn, aldus mijn wiskundige berekening. De afstand tussen huis en school besloeg tenslotte maar een dikke tien kilometer. Appeltje eitje. OV9292.nl bestond in die tijd nog niet. Ook reisinformatie-apps en überhaupt smartphones waren er nog niet. Je moest bellen naar een peperduur telefoonnummer alwaar een mevrouw je keurig voorzag van reisinformatie. Op de gok van huis dan maar.

Bus en metro

Zo gebeurde het dus dat ik in bus 33 vanaf Waterlandplein stapte. De rit naar Amsterdam Centraal besloeg alleen al twintig minuten (nog geen paniek, ik had nog zeker tien minuten voor de laatste kilometers, zo dachten mijn plattelandshersens). Op Centraal moest ik overstappen. Het krioelde van de mensen. Als 18-jarige nieuwbakken inwoner van Amsterdam wurmde ik me, nog ietwat ontheemd, van busplatform naar metrostation. Natuurlijk kwam de metro niet direct. En de rit in de metro besloeg ook nog eens zestien minuten. On-voor-stel-baar vond ik het. tien kilometer. En al met al een uur reizen verder. God. Wat begreep ik hier toch nog niks van.

Een dik half uur te laat arriveerde ik op school. Alle nieuwe studenten hadden hun klaslokaal al gevonden en zaten al keurig achter hun tafeltjes. Leg je tutor dan maar eens uit dat je een ex-plattelandsmeisje bent, die het OV-tempo in de grote stad niet begrijpt en daarom schandalig te laat is.

Wat ik heb gebruikt als te-laat-kom-smoes weet ik niet meer. Wel herinner ik me nog al te levendig dat op die beruchte dag mijn haat-liefdeverhouding met het Amsterdamse OV is begonnen.

Foto: Flickr, Wilkoe